Rynek giełdowy jest najwyraźniej w niełasce u inwestorów. Po kolejnym krótkim odreagowaniu kontynuuje spadki i właściwie nie ma przeszkód, aby wartość indeksu WIG20 zmniejszyła się niebawem o następne sto punktów.
Można się pocieszać, że nie jesteśmy sami i przyczyny tej dekoniunktury leżą również poza granicami naszego kraju. Z pewnością nie pomogły słabe dane dotyczące nastrojów niemieckich konsumentów, a wyniki spółek w Eurolandzie pozostawiają wiele do życzenia (wystarczy wspomnieć Siemensa, choć na Starym Kontynencie nie on jeden podał słabsze wyniki). Pewną nerwowość wzmagają też obawy o losy francuskiego referendum w sprawie unijnej konstytucji, chociaż jej odrzucenie (jak przewidują sondaże) niekoniecznie musi oznaczać kataklizm, co zdają się sugerować niektóre, pisane w histerycznym tonie, komentarze.
Również za oceanem inwestorzy nie mają lekkiego życia. Po serii podwyżek stóp procentowych i dzięki drożejącej ropie obawy o stan gospodarki amerykańskiej są uzasadnione zwłaszcza że spółki podają kiepskie wyniki finansowe. Chwilowa poprawa nastrojów dzięki rekordowej sprzedaży nowych domów została stłumiona przez dane o zamówieniach na dobra trwałe w marcu, które zamiast wzrosnąć o 0,3%, spadły o 2,8%.
W kraju RPP obniżyła stopy procentowe o 50 pb., co przekroczyło nieco oczekiwania rynku, ale dość niespodziewanie zaostrzyła nastawienie, zmieniając je z łagodnego na neutralne. Być może jest to sygnał, że cykl poluzowywania polityki pieniężnej dobiega końca. To nagromadzenie niezbyt pozytywnych informacji nie pozostało bez wpływu na notowania na WGPW. Jeśli dodamy do tego fakt, iż czeka nas fala populistycznej (tak zwykle bywa) kampanii wyborczej oraz niepewność terminu wyborów parlamentarnych, to zachowanie inwestorów nie powinno dziwić. 5 maja zniknie jeden element ryzyka, co może sprowokować odreagowanie spadków, ale przed tym terminem poprawy sytuacji raczej nie należy się spodziewać.
Zwróć uwagę:
