Spadek indeksu na wczorajszej sesji można wprawdzie nadal traktować w kategoriach korekty fali wzrostowej zapoczątkowanej w poprzednim tygodniu, ale nieudana próba pokonania wierzchołka tego impulsu na wysokości 17 230 pkt. świadczy o znaczeniu tej granicy jako krótkookresowej bariery dla zwyżki. Sygnały te mogą zostać dodatkowo wzmocnione przez ograniczenie w postaci linii poprowadzonej przez szczyty z 12 i 15.07.99 r. oraz 26.08.99 r., biegnącej obecnie w rejonie ok. 17 200 pkt. Znacznie ważniejszym oporem wydaje się jednak szczyt tendencji zwyżkowej, zapoczątkowanej w październiku ub.r., znajdujący się na poziomie ok. 17 650 pkt. Zakładając natomiast w najbliższym czasie pogłębienie spadków, potencjalne wsparcie może stanowić strefa ok. 16 700-16 800 pkt., zaś w dalszej kolejności warto także uwzględnić wysokość ok. 16 400 pkt., gdzie znalazło się dno fali spadkowej z okresu 12.07-11.08.99 r. W pobliżu przebiega także linia przełamanego trendu spadkowego z lipca br. Dzienne oscylatory potwierdzają poprawę sytuacji w ostatnim czasie i w ramach ruchów wzrostowych znalazły się powyżej poziomów równowagi czy linii sygnału. W ostatnich jednak dniach tempo ich aprecjacji uległo zmniejszeniu, zaś utworzone wierzchołki mogą okazać się najbliższymi poziomami oporu.
JAROSŁAW NOBIK
BM PBK SA
