Budżet 2000 przyjęty

Sejm w czwartek uchwalił budżet na 2000 r. Niewiele różni się od tego, co przedstawił parlamentowi rząd. Nie zmieniły się m.in. wszystkie wskaźniki makroekonomiczne - w tym prognoza inflacji. Teraz ustawa budżetowa trafi do Senatu. Izba Wyższa zajmie się nią w połowie stycznia.Nie będzie wyższych dochodów, o co wnioskował SLD, argumentując, że nie doszacowano wpływy z podatków dochodowych. Nie zwiększono wskaźnika inflacji - w ustawie pozostał zapis o 5,7-proc. średniorocznym wzroście cen. Nie zmieniono też założeń dotyczących tempa wzrostu PKB, które wyniesie 5,2%.Zgodnie z rządową wersją wyznaczono średnioroczny kurs dolara i wysokość stóp procentowych. W oparciu o tę prognozę oszacowano, że koszty obsługi krajowej części długu publicznego wyniosą w przyszłym roku ponad 13,6 mld zł. W części zagranicznej będzie to prawie 5,4 mld zł. Najważniejsze pożyczki z budżetu to 2 mld zł dla ZUS i 1 mld zł dla kas chorych. W obu przypadkach pieniądze te miałyby być przeznaczone na ratowanie płynności finansowej.Prawie 1,85 mld zł pochłonie restrukturyzacja dwóch deficytowych gałęzi przemysłu: górnictwa i hutnictwa. Upadł wart 410 mln zł "kontrakt dla Warszawy" autorstwa prezydenta miasta i posła UW Pawła Piskorskiego. W projekcie zapisano zaledwie 70 mln zł na budowę metra w stolicy. Zdaniem P. Piskorskiego, to za mało. Prezydent miasta musi zadowolić się dodatkowymi 30 mln zł, które Warszawa może otrzymać w przypadku, gdy pojawią się oszczędności w obsłudze długu publicznego.

czytaj str. 9

Sejm przyjął budżet na 2000 r.

Wątpliwości pozostały

Posłowie koalicji odrzucili prawie wszystkie opozycyjne poprawki i przyjęli budżet niemal identyczny z rządowym projektem. Upadły m.in. wszystkie propozycje zmian we wskaźnikach makroekonomicznych, w tym te dotyczące inflacji.

Średnio w ciągu roku wzrost cen ma wynieść 5,7%, choć SLD uważał, że bardziej prawdopodobny będzie ok. 7-procentowy wskaźnik. Podobnego zdania jest część ekonomistów - inflację na poziomie, jaki przyjął w czwartek Sejm, trudno będzie osiągnąć. Nie musi to oznaczać kłopotów budżetowych, bo wraz z większą inflacją wzrosną dochody i w ten sposób budżet zyska "cichą rezerwę". Z drugiej jednak strony, co podkreślała opozycja, straci na tym "budżetówka". Wskaźniki indeksacji płac dla tej sfery określano przy założeniu 5,7-procentowego wzrostu cen. Inni specjaliści są zdania, że wzrost inflacji będzie wyhamowany, bo nie powtórzą się negatywne czynniki, takie jak np. dziura finansowa w ZUS. Dynamika wzrostu cen będzie niższa, bo jej baza będzie wysoka po skoku inflacyjnym z początku tego roku.Opozycja uważa, że jeżeli serio potraktowane zostanie założenie inflacyjne, będzie to oznaczać zaostrzenie polityki monetarnej - czyli wysokie stopy procentowe. Efektem tego może być aprecjacja złotego, a ta przyczyną spadku opłacalności eksportu (powiększy się wówczas dziura w bilansie handlu zagranicznego). Spadek eksportu to m.in. mniejsza produkcja, a więc niższy wzrost PKB. Tymczasem to powinno być głównym celem gospodarczym rządu. Jednak do 5,2-procentowego wskaźnika wzrostu PKB nikt nie miał zastrzeżeń. Zdaniem Marka Belki, doradcy ekonomicznego prezydenta, jest to wskaźnik realny, według Stanisława Gomułki, doradzającego ministrowi finansów, wzrost może być nawet większy.

M.CH.