https://x.com/leRaffl/status/2116983295070069071/photo/1

Globalna transformacja w kierunku pojazdów elektrycznych (EV) wkroczyła w nową fazę, rezygnując z jednolitego tempa na rzecz wielobiegowego rozwoju o wyraźnych różnicach regionalnych. Szacuje się, że samochody w pełni elektryczne (BEV) odpowiadają już za blisko 20 proc. globalnej sprzedaży nowych aut, a wskaźnik ten dynamicznie rośnie w jednych regionach, podczas gdy inne borykają się z opóźnieniami infrastrukturalnymi i zmianami politycznymi.

 Sytuacja na rynkach światowych

Niekwestionowanym globalnym liderem są Chiny. Kontrolują około 70 proc. światowej produkcji. Udział aut elektrycznych w rynku nowych pojazdów przekracza tam regularnie 35-50 proc. Tanie modele, jak BYD Seagull za około 10 000 USD, napędzają masową adopcję.

Czytaj więcej

Xi Jinping nie chce, by producenci aut elektrycznych cięli ceny

Samochody z napędem alternatywnym (BEV + PHEV) osiągnęły historyczny punkt zwrotny – w drugiej połowie roku odpowiadają już za blisko 65-67 proc. wszystkich sprzedawanych nowych aut w Chinach.

Sprzedaż tradycyjnych aut benzynowych drastycznie spada (notując regres o ponad 30 proc. rok do roku), co dodatkowo napędzają m.in. zawirowania wokół cen paliw. Następuje konsolidacja rynku: z ponad 400 marek EV istniejących w Chinach w 2018 roku, po latach  konkurencji przetrwało  około 90. Chińscy konsumenci traktują auta elektryczne jak elektronikę użytkową. Oczekują wymiany pojazdu na nowy już po 3–5 latach, przez co rynek aut używanych w Chinach praktycznie nie istnieje. Starsze elektryki błyskawicznie tracą na wartości i często trafiają na masowe składowiska, ponieważ recykling akumulatorów nie nadąża za tempem produkcji.

W Europie główny motor regulacyjny napędzany jest przez unijny cel zakazu sprzedaży aut spalinowych (ICE) do 2035 roku. Kraje nordyckie (w tym Norwegia z blisko 98 proc. udziałem w rynku) oraz Wielka Brytania i Hiszpania notują stałe wzrosty.

Czytaj więcej

W Europie górą elektryki

Jednak pierwotny, twardy unijny cel zakładający 100-procentową redukcję emisji CO₂ i całkowity zakaz rejestracji nowych pojazdów benzynowych oraz diesli po 2035 roku został gruntownie zrewidowany i złagodzony. Bruksela ugięła się pod silną presją europejskich koncernów motoryzacyjnych, rządów (zwłaszcza Niemiec i Francji) oraz kryzysu rynkowego.

Zamiast całkowitego zakazu, Komisja Europejska oraz główne frakcje w Parlamencie Europejskim wypracowały kompromis oparty na celu 90 proc. redukcji emisji z rur wydechowych. Producenci będą mogli po 2035 roku nadal sprzedawać tradycyjne auta benzynowe, diesle oraz hybrydy (w tym PHEV). Szacuje się, że ta "pula spalinowa" pozwoli na rejestrację około 1 miliona takich aut rocznie w skali całej Europy.

Czytaj więcej

Europa ma otworzyć drzwi chińskim autom?

Aby zrekompensować pozostałą emisję, producenci będą zobowiązani do wykorzystywania w produkcji niskoemisyjnej stali wytwarzanej na terenie Unii lub oferowania aut zasilanych wyłącznie paliwami syntetycznymi (e-paliwami) oraz biopaliwami.

Ameryka Północna notuje wolniejsze tempo adaptacji, utrzymując się poniżej poziomu 10 proc. rynku. Przyczynami są wahania w politykach dotacyjnych oraz silne przywiązanie konsumentów do dużych pickupów i SUV-ów, które trudniej zelektryfikować w konkurencyjnej cenie. USA w dużej mierze stawiają obecnie na hybrydy, a polityka federalna bywa zmienna w kwestii dopłat i norm.

Głównym powodem wyhamowania amerykańskiego rynku była decyzja Kongresu o całkowitym zlikwidowaniu federalnych ulg podatkowych wynoszących do 7 500 USD (w ramach ustawy One Big Beautiful Bill Act), które wygasły 30 września 2025 roku. Likwidacja dopłat wywołała potężną anomalię. Konsumenci masowo ruszyli do salonów przed końcem programu, windując udział elektryków w rynku do rekordowych 11,3 proc. Jednak już chwilę później rynek zaliczył potężne tąpnięcie. W pierwszych kwartałach sprzedaż nowych aut elektrycznych spadła o blisko 30 proc. rok do roku.

Kamienie milowe dla elektrycznych aut

Pełne zastąpienie floty tradycyjnych aut spalinowych (silników ICE) potrwa jeszcze wiele dekad – analitycy szacują, że chociaż większość nowych aut sprzedawanych w okolicach 2040 roku będzie elektryczna, to na drogach przez długi czas pozostanie duża liczba starszych pojazdów benzynowych i wysokoprężnych. Pełne zastąpienie globalnej floty samochodów spalinowych przez auta elektryczne nastąpi nie wcześniej niż po 2050 roku.

Analitycy rynku, w tym BloombergNEF i Morgan Stanley, wskazują, że choć proces ten jest nieodwracalny, całkowita wymiana globalnego parku maszynowego potrwa dekady ze względu na cykl życia pojazdów i różnice regionalne.

Rok 2028 przyniesie szczyt popularności hybryd plug-in (PHEV), po którym nastąpi ich stopniowy zmierzch.

Szacuje się, że globalna sprzedaż nowych aut elektrycznych przekroczy w 2035 r. 50 proc. W Europie wejdą w życie surowe normy emisyjne redukujące emisje nowych aut (z uwzględnieniem kompromisów dla e-paliw i hybryd).

2047 rok będzie punktem zwrotnym na drogach. Według prognoz BloombergNEF liczba samochodów elektrycznych poruszających się po drogach całego świata przewyższy wtedy liczbę pojazdów spalinowych. Prognozy wskazują natomiast, że w 2050 roku na światowych drogach wciąż będzie jeździć około 645 milionów samochodów z silnikami spalinowymi. Będą to głównie starsze auta użytkowe oraz pojazdy w krajach rozwijających się.

Dlaczego pełna wymiana floty trwa tak długo?

Żywotność pojazdów: średni wiek samochodu na drogach (np. w Polsce) to około 14–15 lat. Auta sprzedane w latach 30. będą w powszechnym użyciu do lat 40. i 50.

Podczas gdy Europa stawia na szybką wymianę floty korporacyjnej, a Chiny dominują w infrastrukturze ładowania, rynki w Ameryce Północnej i krajach rozwijających się znacznie dłużej będą polegać na hybrydach i klasycznych silnikach.

Unia Europejska i globalni producenci rewidują "sztywne" zakazy. Nowe kompromisy polityczne dopuszczają rejestrację aut na e-paliwa oraz hybryd po 2035 roku, co wydłuża obecność silników ICE na rynku.

W praktyce oznacza to, że tradycyjne auta spalinowe całkowicie znikną z krajobrazu dopiero wtedy, gdy ich utrzymanie stanie się nieopłacalne, a dostęp do paliw kopalnych będzie mocno ograniczony.