Polska nie posiada połączeń rurociągowych z państwami ościennymi umożliwiających dostawy paliw transportowych, takich jak olej napędowy i benzyna. Brak infrastruktury w tym zakresie w sposób istotny osłabia bezpieczeństwo naszego kraju.

Według Unimotu, biorąc pod uwagę sytuację geopolityczną i potrzebę wzmacniania bezpieczeństwa energetycznego Polski, warto przede wszystkim rozwijać połączenia z systemami przesyłowymi Europy Zachodniej i Środkowej. „Korzystnym rozwiązaniem byłaby integracja z infrastrukturą czeską, która jest dobrze rozwinięta i powiązana z niemieckim systemem ropociągów. Rozwiązanie to powinno być rozpatrywane równolegle z możliwością bezpośredniego połączenia Polski z siecią niemiecką” – uważa biuro prasowe Unimotu.

Polska chce się przyłączyć do rurociągów paliwowych NATO

Potrzebę budowy rurociągów paliwowych z państwami ościennymi widzi również Orlen. Z perspektywy płockiego koncernu taka infrastruktura stanowiłaby dodatkowy element wzmacniający bezpieczeństwo paliwowe Polski, zwiększający możliwości dywersyfikacji kierunków dostaw oraz odporność krajowego systemu. „Jednym z kierunków jest możliwość połączenia z systemem CEPS (międzynarodowy system rurociągów paliwowych NATO – red.), w szczególności przez Niemcy. Rozwój takich połączeń powinien uwzględniać rolę PERN jako operatora istniejącej krajowej infrastruktury przesyłowej” – ocenia dział prasowy Orlenu. Dodaje, że realizacja takich przedsięwzięć wymaga współpracy wszystkich właściwych podmiotów po obu stronach granicy. Jednocześnie informuje o swoim udziale w rozmowach dotyczących rozwoju nowych połączeń.

Czytaj więcej

Naftoport kluczowy dla bezpieczeństwa paliwowego regionu

Z kolei PERN przekonuje, że decyzje o budowie nowych połączeń z państwami ościennymi wymagają odpowiednich analiz oraz uzgodnień między właściwymi stronami i organami, m.in. dotyczących zakresu i sposobu finansowania oraz harmonogramu realizacji. „Bez przeprowadzenia analiz nie można jednoznacznie stwierdzić, czy realizacja projektu jest zasadna. Należy równocześnie podkreślić, że PERN jest zaangażowany w projekt rozbudowy rurociągów NATO w kierunku wschodniej flanki” – podaje dział komunikacji PERN. Jego zdaniem potencjalne wykorzystanie nowej infrastruktury w trybie dual-use (podwójnego zastosowania) może otwierać nowe możliwości połączeń. Jednocześnie PERN zastrzega, że przekazywanie konkretnych informacji na temat projektu rozbudowy rurociągów NATO nie jest możliwe z uwagi na wczesny etap tego projektu, jego szczególny charakter i rolę spółki w tym przedsięwzięciu.

Ponad rok temu PERN oraz Zakład Inwestycji Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (jednostka podległa Ministrowi Obrony Narodowej) zawarły wstępne porozumienie o współpracy przy realizacji programu rozbudowy polskiej infrastruktury paliwowej w celu przyłączenia jej do systemu rurociągów NATO. Zawarty dokument reguluje ramowe zasady współpracy obu stron we wstępnej fazie realizacji inwestycji. Określono w nim zakres obowiązków PERN-u i ZIOTP oraz sprecyzowano etapy realizacji projektu, który zakłada przyłączenie systemu obsługiwanego przez PERN do natowskiego systemu rurociągów paliwowych, a także budowę magazynów paliw na potrzeby sił zbrojnych sojuszu.

Z kolei w kwietniu tego roku ZIOTP podpisał z firmą Industria Project umowę na opracowanie dokumentacji przedprojektowej dotyczącej rozbudowy baz paliw w trzech miejscowościach. Porozumienie obejmuje przygotowanie założeń technicznych, funkcjonalnych i organizacyjnych dla planowanej rozbudowy infrastruktury magazynowej i dystrybucyjnej. Zaplanowane prace przedprojektowe mają pozwolić opracować możliwe warianty rozwiązań oraz stworzyć podstawy do dalszych decyzji i sprawnego połączenia krajowej sieci z systemem paliwowym NATO.

Czytaj więcej

Pojemności magazynowe na paliwa są za małe

Potrzeba więcej magazynów paliw w zachodniej Polsce

Obecnie krajowa infrastruktura paliwowa obejmuje rurociągi biegnące z rafinerii w Płocku w kierunku magazynów w Wielkopolsce, na Mazowszu oraz na Górnym i Dolnym Śląsku. PERN zapewnia, że jest otwarty na realizację nowych inwestycji w zakresie pojemności magazynowych na podstawie zgłoszonego zapotrzebowania rynkowego. Przypomina, że w bazach paliw w Koluszkach oraz w Kawicach powstaną trzy nowe zbiorniki o łącznej pojemności 90 tys. m sześc. Ponadto na etapie prac projektowych jest kolejnych siedem zbiorników o łącznej pojemności 250 tys. m sześc. „Dla kilku z nich trwają już postępowania przetargowe na wybór wykonawcy robót. W perspektywie kolejnych lat spółka ma ambicje, by dalej rozbudowywać pojemności magazynowe paliw o kolejne zbiorniki” – twierdzi PERN.

Według spółki w razie wystąpienia sytuacji kryzysowej kluczowe będą nie tylko dostępność paliwa, lecz także sprawny przepływ informacji i możliwość szybkiego uruchomienia alternatywnych dostaw. Z tego punktu widzenia nie do przecenienia jest ciągły dialog prowadzony przez uczestników krajowego rynku, a także wypracowane mechanizmy współpracy pomiędzy administracją państwową, operatorami infrastruktury, rafineriami, importerami oraz służbami państwowymi, w tym wojskiem. Również według Orlenu dalsze wzmacnianie bezpieczeństwa paliwowego w zakresie oleju napędowego i benzyn wymaga przede wszystkim zwiększania odporności infrastruktury krytycznej, sprawnej wymiany informacji o zagrożeniach oraz rozwijania zdolności do reagowania kryzysowego.

Unimot przekonuje, że rozwój krajowej infrastruktury powinien uwzględniać nie tylko zwiększenie łącznej pojemności magazynowej, lecz także jej rozmieszczenie geograficzne oraz dostęp do portów. „Z tego punktu widzenia warto analizować potencjał lokalizacji w zachodniej Polsce, w tym w Bolesławcu czy Szczecinie, którego położenie i dostęp do Odry mogą sprzyjać rozwojowi transportu wodnego, również w relacjach z Niemcami” – twierdzi spółka. Dodaje, że z perspektywy bezpieczeństwa energetycznego warto również analizować możliwość wykorzystania pojemności magazynowych poza Polską, np. w portach ARA (Amsterdam, Rotterdam i Antwerpia). Krajowe przepisy dopuszczają utrzymywanie zapasów interwencyjnych w innym państwie członkowskim UE, ale pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy międzynarodowej. Dziś z takiej możliwości jednak nie korzystamy.